وبلاگ اختصاصی کربلایی حسین عینی فرد

یا صاحب الزمان!

ای آرامش قلبها، ای که دیده هایمان خشکید از نگریستن به جاده ی آمدنت ..

دلهایمان تنگ شد  نه! نه! دنیایمان تنگ شد،  تنگ شد از نیامدنت ..

خداوندا به تو پناه می بریم اگر ما دلیل نیامدنش هستیم ، اگر ما با گناهانمان از او، از راه او

فاصله گرفته ایم

خداوندا پر بار کن جمعه ی پیش رو را از آمدنش و از بویش ...

خداوندا ورق بزن این دوری تلخ را و لحظه ی دیدار را صفحه ی این جمعه قرار بده...

مهدی جان، اقای ما ،سرور ما،  ما را ببخش با ان قلب مهربان و دریاییت ای معنای همه

خوبی ای زیبای ما ما را ببخش که آمدنت را به تاخیر انداخته ایم ما را ببخش  ببخش ....

آقای من..

دلبر من ...

هر شب جمعه به امید دیدار تو روح و قلبم رو جارو می کنم

می ترسم   می ترسم اقای من  می ترسم روزی بیایی و در قلبم را بکوبی که قلبم خطا کرده و

با گناه جای تو رو پر کرده باشد..!!

ای عزیزی که سرورمان علی (ع) در مورد تو در حالی که بر سینه اش دست میگذاشت

می گفت که چقدر دوست دارد تو را ببیند!!

یا ابن الحسن ..   ای تجلی خدا...

نیاز دارم به دیدنت...

سلام بر تو زمانی که نماز میخوانی و سلام بر تو زمانی که قنوت میکنی....

سلام بر تو هنگامی که رکوع میکنی و سلام بر تو هنگامی که سجده میروی...

آقاجان با آمدن تو حتی نماز هم زیباتر می شود.

آقاجان بهشت من انجاست که تو باشی و خوشبو ترین عطر بوی پیراهن توست...

سرور من   ما به امید آن روزی نشته ایم که تو با آمدنت بهشت را و خوشبو ترین عطر

را برایمان بیاوری و از همه اعلی تر وجود نازنین خودتان را....